Bruiloft

De doorzichtige ballonnen boven hun hoofden zijn gewikkeld in een sliert van gekleurde lampjes. Het geheel is net te zwaar om op te stijgen, maar door het helium zweven ze sierlijk boven het terras waar vrijwel alle aanwezigen genieten van een drankje en een goed gesprek. De avond heeft zojuist zijn intrede gedaan en vanuit binnen klinkt er muziek.

Een man en een vrouw hebben zicht onttrokken aan de gesprekken en staan zwijgend naast elkaar. Hun armen hangen langs hun lichaam en hun hoofden staan een beetje schuin. Hun ruggen staan naar het terras gekeerd. Hun blikken zijn genoeglijk naar binnen gericht. Ze hebben vrij zicht op de jonge vrouw op de dansvloer.

Ze draagt een witte jurk die aan de achterkant over de grond sleept. Het ene moment tilt ze haar jurk een stukje omhoog, zodat haar blote voeten de ruimte krijgen. Met grote passen beweegt zich voort over de dansvloer. Zo nu en dan biedt ze verbale ondersteuning aan de muziek.

Het andere moment laat ze haar jurk weer zakken en danst ze intiem met de man in het felblauwe pak. Hun gezamenlijk kind is zojuist opgehaald. Hij logeert vannacht bij een vriendje van zwemles.

Op de momenten dat de jurk is opgetild vormen de mensen op de dansvloer één groot feestend geheel. Moeiteloos wordt er geschakeld van Nederlandse meezingers, naar Duitse rock en polonaise waardige deuntjes.

Op de momenten dat de jurk aan haar lot wordt overgelaten en de armen van de vrouw om de hals van de man belanden nemen de overige aanwezigen een klein beetje afstand. Ze blijven ingetogen dansen, maar houden hun ogen op het schuifelende danspaar gericht.

Het paar oogt dan alsof ze zich alleen op de wereld wanen. Ze fluisteren lieve woorden en kijken elkaar langere tijd diep in de ogen.

Een jongen met lang blond haar vertoont uiterlijke overeenkomst met de vrouw in de witte jurk. Hij beweegt zich wat onwennig in zijn speciaal voor de gelegenheid aangeschafte eerste pak. Hoewel hij behoorlijk aan het zweten is, laat hij zijn colbert aan. Zijn corsage pronkt trots op zijn borst.

De man een de vrouw buiten dragen dezelfde corsage. Zonder elkaar aan te kijken slaan ze hun armen om elkaar heen. Voldaan blijven ze naar de dansvloer staren. Ze zijn vergeten dat gisteren ooit heeft bestaan en beseffen niet dat morgen ooit zal komen.

Ondertussen laat de wind de ballonnen met de gekleurde lichtjes nog eens rustig heen en weer wiegen.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: